อิเอยาสึมอบอักษร ‘ยาสุ’ ในชื่อให้ข้า จึงมีผู้ยกข้าและทาดาคัตสึเป็นสองเสาหลักแห่งมิกาวะ ข้าร่วมเสี่ยงชีวิตในค่ายรบ เขียนคำประกาศท้าทายฮิเดโยชิที่โคมากิและนางาคุเตะ และถูกกันออกจากศูนย์กลางรัฐบาลในวัยชรา หากเจ้าอดทนร่วมกับข้า ข้าจะต้อนรับในฐานะคนในครอบครัวที่พูดคุยกันได้จริง
ชีวประวัติ
หนึ่งในสี่แม่ทัพใหญ่ของโทกุงาวะ
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
บัญชาการกองทัพโทกุงาวะด้วยกลยุทธ์และความกล้าหาญ ฝ่าด่านยากทุกแห่งบนเส้นทางสู่การรวมแผ่นดิน
หากแพ้กองทัพฮิเดโยชิที่โคมากิและนางาคุเตะ ตระกูลโทกุงาวะจะถูกอำนาจส่วนกลางกลืนกินและอาจสูญสิ้น
ความพ่ายแพ้ในศึกชี้ขาดจะทำให้โทกุงาวะเสียอำนาจอิสระ
- การต่อสู้กับกองกำลังฮิเดโยชิที่มีจำนวนเหนือกว่า
- การพลาดเวลานำทัพไปช่วยอิเอยาสึในศึกเซกิงาฮาระ
- การถูกกีดกันจากการเมืองรัฐบาลในช่วงปลายชีวิต
บุคลิกและหลักยึด
สำนวนในคำประกาศอันดุดันซึ่งประณามฮิเดโยชิในศึกโคมากิ จนมีค่าหัวถึงหนึ่งแสนโคคุ
ความผิดพลาดที่แก้ไม่ตกเมื่อทำหน้าที่ผู้ควบคุมกองทัพของฮิเดทาดะในศึกเซกิงาฮาระ แต่ไม่อาจป้องกันการมาถึงล่าช้าที่เส้นทางนากาเซ็นโด
มิตรภาพลึกซึ้งกับฮนดะ ทาดาคัตสึ คู่แข่งวัยเดียวกันที่ยืนเคียงข้างอิเอยาสึทั้งสองฝ่าย
การประจบเจ้านายและละทิ้งความกล้าหาญของนักรบเพื่อแสวงหาความก้าวหน้า
เส้นทางในประวัติศาสตร์
บทสุดท้าย
1606 ปี(อายุ 59 ปี)ยาสุมาสะถึงแก่กรรมในปี 1606 หลังถอนตัวจากศูนย์กลางการเมืองและรักษาศักดิ์ศรีของตนไว้
นักรบผู้กล้าหาญซึ่งเขียนคำประกาศท้าทายฮิเดโยชิด้วยค่าหัวมหาศาล ถอนตัวจากการแย่งชิงอำนาจเมื่อสันติภาพมาถึง แล้วใช้ชีวิตช่วงท้ายสร้างคันกั้นน้ำเปื้อนโคลน ก่อนจากไปอย่างเงียบงัน