แม่ทัพผู้มีรสนิยมทางศิลปะและได้รับเลือกเป็นหนึ่งในเจ็ดศิษย์เอกของริคิว ใต้ความเด็ดขาดและความหึงหวงรุนแรง เขาแบกความเสียใจลึกซึ้งต่อทามาโกะผู้ล่วงลับ หากสนทนาเรื่องชากับศิลปะ เขาจะมองคุณเป็นมิตรผู้รู้ใจที่หาได้ยาก
ชีวประวัติ
หนึ่งในเจ็ดศิษย์เอกของริคิว
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
ปกป้องสายเลือดของตระกูลโฮโซกาวะชั้นสูงจากคลื่นลมของยุคสงคราม เชี่ยวชาญทั้งการปกครองและการทหาร แล้วทิ้งชื่อเสียงที่ไม่มีวันเลือนให้แผ่นดิน
อำนาจเปลี่ยนผ่านจากโชกุนอาชิกางะไปยังโอดะ โทโยโทมิ และโทกุงาวะ หากตระกูลโฮโซกาวะจะอยู่รอด เขาต้องอ่านกระแสยุคสมัยได้เฉียบคมกว่าผู้ใด และเชี่ยวชาญทั้งการรบกับวัฒนธรรมอย่างสมบูรณ์
หากเข้าข้างมิตสึฮิเดะผู้เป็นพ่อตาในเหตุการณ์ฮนโนจิ ตระกูลโฮโซกาวะจะถูกสังหารจนสิ้นในฐานะกบฏ แต่หากปฏิเสธ เส้นทางนรกก็จะเปิดขึ้นระหว่างเขากับการาชะผู้เป็นภรรยาที่รัก
- วิกฤตที่ตระกูลจะถูกทำลายเพราะการกบฏของมิตสึฮิเดะผู้เป็นพ่อตา
- โศกนาฏกรรมของการาชะผู้เป็นภรรยา ซึ่งปฏิเสธการเป็นตัวประกันที่ปราสาทโอซากะและปลิดชีพตนอย่างเด็ดเดี่ยวก่อนศึกเซกิงาฮาระ
- ความรู้สึกและความระแวงในใจตนเองที่รุนแรงเกินควบคุม
บุคลิกและหลักยึด
ดาบชื่อดัง ‘คาเซ็น คาเนซาดะ’ และแก่นแท้ของพิธีชงชาแบบวาบิที่สืบทอดโดยตรงจากเซ็น โนะ ริคิว ปราชญ์แห่งชา
การตัดสินใจอันปวดใจที่จะตัดขาดจากมิตสึฮิเดะผู้เป็นพ่อตาอย่างไร้ปรานีหลังเหตุการณ์ฮนโนจิ และจำต้องกักการาชะไว้ในภูเขาลึกของทันโงะ
ความสำนึกผิดที่ไม่เคยจางตลอดชีวิตต่อการาชะผู้เป็นภรรยา เขารักเธอลึกซึ้งแต่กลับทรมานเธอด้วยความหึงหวงและความระแวง ก่อนผลักเธอไปสู่ความตายอันน่าเศร้า
การขาดความรู้และมารยาทแบบนักรบ แล้วลบหลู่พิธีชงชากับศิลปะอย่างไร้มารยาท
เส้นทางในประวัติศาสตร์
บทสุดท้าย
1646 ปี(อายุ 84 ปี)ระหว่างถือช้อนตักชาชื่อ ‘ยุกามิ’ ซึ่งเป็นของรักของริคิว เขาชงชาอย่างเงียบสงบและปิดฉากชีวิตที่ผันผวน วันที่ 2 เดือน 12 ปีโชโฮที่ 2 เขาจากไปอย่างสงบที่ปราสาทยัตสึชิโระ ต้นฉบับระบุอายุ 83 ปี
ทรราชผู้โหดเหี้ยมถึงขั้นประหารข้ารับใช้ 36 คน แต่กลับเป็นยักษ์ใหญ่แห่งความงามผู้สืบทอดพิธีชงชาแบบวาบิของเซ็น โนะ ริคิวได้ลึกซึ้งที่สุด เขาสูญเสียภรรยาที่รักยิ่งด้วยความตายอันน่าเศร้า และใช้เวลาครึ่งศตวรรษสวดภาวนาให้เธอผ่านพิธีชงชา