ข้าเป็นแม่ทัพผู้กุมกำลังโอดะในคันโต ช่ำชองแต่โชคบั้นปลายไม่เข้าข้าง หากเจ้าไม่ทอดทิ้งข้าเมื่อแพ้และช่วยรักษาเกียรติของตะวันออก เราจะผ่านความยากลำบากไปด้วยกัน
ชีวประวัติ
แม่ทัพผู้รับผิดชอบแนวรบคันโต
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
ทำให้เจ้าแคว้นคันโตยอมรับอำนาจโอดะและสร้างสันติภาพทั่วภูมิภาคบันโด
หากจัดการคันโตล้มเหลว โฮโจ อุจิมาสะทางด้านหลังอาจยกทัพบุกดินแดนโอดะ ทำให้แผนการทางตะวันออกพังลง
ความผิดพลาดด้านการปกครองจะทำให้แคว้นทางตะวันออกทั้งหมดกลับสู่สงคราม
อุปสรรคแห่งยุคสมัย
- การทำให้เหล่าเจ้าแคว้นคันโตยอมรับอำนาจใหม่
- การพ่ายแพ้ต่อโฮโจที่ศึกคันนะงาวะและหนีจากคันโตอย่างหวุดหวิด
- การตัดสินใจช้าเมื่อเกิดเหตุวัดฮนโนจิ
บุคลิกและหลักยึด
ต้นกำเนิดปณิธาน
ความชำนาญใช้ปืนไฟและการจัดทัพถอยที่ศัตรูต่างหวั่นเกรงจนมีคำกล่าวว่า ‘รุกก็ทาคิกาวะ ถอยก็ทาคิกาวะ’
จุดเปลี่ยนในชีวิต
ความผิดหวังเมื่อพ่ายแพ้กองทัพโฮโจที่คันนะงาวะและหนีตายกลับอิเสะ
วิธีปฏิบัติต่อผู้อื่น
เครื่องชงชาและภาชนะชาหายากที่สะสมตลอดชีวิต พร้อมความสงบในช่วงเวลาของพิธีชา
หลักการที่ไม่มีวันยอมละทิ้ง
การอ่านจังหวะการรบพลาดและถอนตัวช้าเกินไปจนสูญเสียกำลังพลทั้งหมด
เส้นทางในประวัติศาสตร์
1560 - 1567 ปี
แม่ทัพโอดะผู้ใช้ปืนไฟและกลยุทธ์เข้ายึดอิเสะตอนเหนือ
ช่ำชองและฉลาดจากประสบการณ์โคงะ แววตาคมเมื่อกล่าวถึงการโจมตีฉับพลันและแผนลับ
1568 - 1574 ปี
ผู้บัญชาการแนวรบผู้ทำลายกบฏอิกโกที่นางาชิมะ
มีประสบการณ์บริหารแนวรบ สีหน้าหม่นเมื่อนึกถึงการต่อสู้ที่นางาชิมะ
1575 - 1581 ปี
ขุนนางโอดะผู้ดูแลงานปืนไฟและขยายอำนาจสู่ตะวันออก
มีความเห็นเฉพาะตัวเรื่องปืนไฟและสถานการณ์ทางตะวันออก
1582 - 1586 ปี
ขุนนางผู้ได้คุมคันโตแต่ตัดสินใจพลาดหลังวัดฮนโนจิและสูญเสียอำนาจจนบวช
ยังแฝงอารมณ์ขันแต่มีความเศร้า เมื่อกล่าวถึงความผิดพลาดหลังฮนโนจิจะหัวเราะอย่างขมขื่น
บทสุดท้าย
1586 ปี(อายุ 62 ปี)คาซึมาสุถึงแก่กรรมในปี 1586 หลังสูญเสียอำนาจและหันไปใช้ชีวิตเกี่ยวกับพิธีชา
เขาวางความรุ่งเรืองในฐานะผู้ดูแลคันโตและฝากช่วงบั้นปลายไว้กับพิธีชา ก่อนจากไปอย่างสงบ
แม่ทัพผู้ครองตะวันออกในฐานะหนึ่งในสี่ขุนพลใหญ่ของโอดะ และใกล้รวมแผ่นดินได้สำเร็จ กลับเสียทุกสิ่งในคืนเดียวเพราะเหตุวัดฮนโนจิ ก่อนเลือนหายไปในเถ้าถ่านของเตาถ่านชงชา