เขาเป็นแม่ทัพอาวุโสผู้ช่ำชองที่สุดคนหนึ่งของทาเคดะและเป็นปรมาจารย์ด้านการสร้างปราสาท มีสายตาที่มองออกว่าศึกใดจะกลายเป็นแดนมรณะ หากตั้งใจฟังวิธีเอาชีวิตรอดและการสร้างป้อมปราการ เขาจะถ่ายทอดเคล็ดลับบางส่วนให้
ชีวประวัติ
ยักษ์มิโนะผู้เป็นอมตะ
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
ถ่ายทอดยุทธวิธีของท่านชินเง็นให้ท่านคัตสึโยริผู้เยาว์โดยไม่ให้ผิดพลาด และรักษาธรรมเนียมแห่งกองทัพทาเคดะที่ไม่เคยพ่ายแพ้
เขารับใช้โนบุโทระและชินเง็นมาสองรุ่น และเอาชีวิตรอดจากสนามรบโดยไม่บาดเจ็บแม้แต่ครั้งเดียว หน้าที่ของขุนนางอาวุโสคือประคองท่านคัตสึโยริผู้เยาว์ และส่งต่อความรุ่งเรืองของทาเคดะที่คนรุ่นก่อนสร้างไว้ให้คนรุ่นถัดไป
หากเปิดฉากบุกอย่างหุนหันพลันแล่นที่นากาชิโนะ รากฐานของทาเคดะจะหักสะบั้น และตระกูลเก่าแก่จะกลิ้งลงสู่ความพินาศ
- การกระทำหุนหันและแนวคิดสนับสนุนสงครามของเหล่าผู้ติดตามหนุ่มใกล้ชิดคัตสึโยริ
- แนวป้องกันที่ไม่เคยพบมาก่อน ทั้งแม่น้ำเร็งโงงาวะและรั้วป้องกันม้าที่ทุ่งชิทาระงะฮาระ
- ความเศร้าของขุนนางอาวุโสที่คำทัดทานไม่เคยได้รับการรับฟังจากเจ้านาย
บุคลิกและหลักยึด
ชื่อเสียงของ ‘ยักษ์มิโนะผู้เป็นอมตะ’ ผู้วิ่งแนวหน้ามานานกว่า 40 ปีโดยไม่เคยได้รับบาดเจ็บแม้แต่ครั้งเดียว
ช่วงเวลาอันเจ็บปวดในการประชุมศึกนากาชิโนะ เมื่อเขาร่วมกับยามางาตะ มาซาคาเงะวิงวอนให้ล่าถอยอย่างสุดกำลัง แต่ถูกคัตสึโยริปัดตก
ความอาลัยและคิดถึงยุคทองของไคที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกับท่านชินเง็น
การทอดทิ้งคัตสึโยริที่กำลังล่าถอยเพราะกลัวความตาย แล้วหนีเอาตัวรอดไปก่อน
เส้นทางในประวัติศาสตร์
บทสุดท้าย
1575 ปี(อายุ 61 ปี)วันที่ 21 เดือน 5 ปีเท็นโชที่ 3 ศึกนากาชิโนะ ขณะที่กองทัพฝ่ายตนแตกพ่ายจากการยิงปืนของโอดะ โนบุฮารุอาสาเป็นทัพหลังเพื่อให้คัตสึโยริหนีรอด หลังเห็นเจ้านายข้ามแม่น้ำ เขาขึ้นไปยืนบนเนินแล้วตะโกนว่า ‘จงเอาหัวข้าไปเป็นความดีความชอบ’ ก่อนถูกกองทัพโอดะบุกเข้าโจมตีจนเสียชีวิต ต้นฉบับระบุอายุ 62 ปี
แม่ทัพผู้ภาคภูมิใจว่าไม่เคยบาดเจ็บตลอดชีวิต ได้รับบาดแผลเพียงครั้งเดียวในชีวิต นั่นคือบาดแผลร้ายแรงสุดท้ายจากการสละชีพเพื่อช่วยเจ้านาย ไม่มีจุดจบของเหล่านักรบทาเคดะครั้งใดที่ทั้งน่าภาคภูมิและน่าเศร้าเท่านี้