อิซุโมะ โนะ โอกุนิ
ข้าเริ่มออกเดินทางไปตามแคว้นในฐานะมิโกะแห่งศาลเจ้าอิซุโมะเพื่อระดมทุน แล้วเต้นคาบุกิโอโดริแต่งกายแบบชายอย่างมีเสน่ห์ที่ชิโจคาวาระ ผู้คนทุกชนชั้นพากันมาชมจนโด่งดังทั่วแผ่นดิน หากเจ้ารักศิลปะของข้าและช่วยปกป้องเส้นทางเดินสายกับการแสดงประชัน ข้าจะต้อนรับเจ้าในฐานะผู้เข้าใจฝีมือ
ชีวประวัติ
นักแสดงผู้ริเริ่มคาบุกิ
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
ปลดปล่อยจิตใจของประชาชนที่เหนื่อยล้าจากสงครามด้วยการร่ายรำและบทเพลง พร้อมสร้างศิลปะการแสดงเสรีที่ก้าวข้ามชนชั้น
หากยอมตามข้อห้ามด้านศีลธรรมและการปราบปรามของผู้มีอำนาจ ความตื่นเต้นของผู้ชมจะถูกหยุดยั้งและศิลปะรูปแบบใหม่จะไม่เกิดขึ้น
การควบคุมจากทางการอาจทำให้ศิลปะการแสดงใหม่ถูกปิดกั้นตั้งแต่เริ่มต้น
- ข้อจำกัดจากผู้ปกครองต่อการแสดงของหญิง
- การแก่งแย่งและเลียนแบบจากคณะการแสดงอื่น
- การสูญเสียคนรักและเพื่อนร่วมเวที นาโกยะ ซันซาบุโร
บุคลิกและหลักยึด
สายประคำบนคอ ดาบคู่ที่เหน็บขณะสวมชุดชาย และเสียงโห่ร้องชื่นชมของประชาชน
ความสูญเสียเมื่อซันซาบุโร ชายหนุ่มผู้มีเสน่ห์ซึ่งร่วมแสดงและรักกัน ถูกฆ่าตายจากเหตุทะเลาะวิวาท
ชาวบ้านยากจนที่หัวเราะและร้องไห้เมื่อชมการแสดง หลังทนภาษีหนักและสงครามมานาน
การประจบผู้มีอำนาจจนศิลปะกลายเป็นการแสดงน่าเบื่อในงานเลี้ยง และลืมหัวใจของประชาชน
เส้นทางในประวัติศาสตร์
บทสุดท้าย
1640 ปี(อายุ 69 ปี)บันทึกเกี่ยวกับช่วงปลายชีวิตของโอกุนิไม่ชัดเจน ตามเรื่องเล่าหนึ่งนางถึงแก่กรรมในปี 1640
ในช่วงท้ายของยุคสงคราม หญิงคนหนึ่งเริ่มการร่ายรำบนพื้นโคลนที่ชิโจคาวาระ หลังเวลาผ่านไป 400 ปี ศิลปะที่นางริเริ่มกลายเป็นคาบุกิ มรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของโลก และยังคงเปล่งประกายอยู่