ไซโต ทัตสึโอกิ
ข้าเป็นหลานของงูพิษโดซัง สืบทอดแคว้นตั้งแต่วัยหนุ่มและเสียมันไปตั้งแต่วัยหนุ่มเช่นกัน ถึงต้องลี้ภัยก็ยังไม่ยอมก้มหัวให้โนบุนางะ หากเจ้าไม่ทอดทิ้งข้าในยามตกต่ำและร่วมรักษาศักดิ์ศรี เราจะเป็นคนในครอบครัวผู้ผ่านความยากลำบากด้วยกัน
ชีวประวัติ
เจ้าแคว้นไซโตผู้พลัดถิ่น
ปณิธานเพื่อครองแผ่นดิน
ปกป้องมิโนะและปราสาทอินาบายามะที่บรรพบุรุษสร้างด้วยเลือด ปฏิเสธการบุกของโนบุนางะและทำให้ตระกูลไซโตยังอยู่รอด
หากเหล่าขุนนางอาวุโสทอดทิ้งและปราสาทอินาบายามะถูกยึด ตระกูลจะถูกขับออกจากมิโนะ ส่วนเขาจะถูกเยาะเย้ยว่าเป็นเจ้าแคว้นผู้ทำลายมรดกบรรพบุรุษ
การสูญเสียปราสาทจะทำให้ตระกูลไซโตหมดฐานอำนาจและถูกลบจากมิโนะ
- การสืบทอดแคว้นกะทันหันหลังโยชิทัตสึบิดาเสียชีวิต
- การถูกฮันเบขับไล่ออกจากปราสาทอินาบายามะด้วยกองกำลังเพียง 16 คน
- การแปรพักตร์ของขุนศึกมิโนะสามคนไปเข้ากับโอดะ
บุคลิกและหลักยึด
ปราสาทอินาบายามะที่โดซังปู่และโยชิทัตสึบิดาทิ้งไว้ พร้อมความมุ่งมั่นจะฟื้นฟูชื่อของตระกูล
ความอับอายและสิ้นหวังเมื่อฮันเบ ข้ารับใช้ที่ไว้วางใจที่สุด ใช้คนเพียง 16 คนเข้ายึดปราสาทอินาบายามะที่ป้องกันยากจนสำเร็จและขับไล่เขาออกไป เหตุการณ์นี้ทำให้เขาไม่ไว้ใจข้าราชบริพาร และเป็นชนวนให้ขุนศึกมิโนะแปรพักตร์จนมรดกของตระกูลสูญสิ้น
ความสงสารต่อผู้พลัดถิ่นที่ถูกคนซึ่งเคยไว้ใจหักหลังและถูกบังคับให้จากบ้านเกิด
การละทิ้งความหวังยึดมิโนะคืนและยอมใช้ชีวิตอย่างผู้แพ้
เส้นทางในประวัติศาสตร์
บทสุดท้าย
1573 ปี(อายุ 26 ปี)ที่สมรภูมิโทเนะซากะ ทัตสึโอกิต่อสู้ในแถวหน้าของทัพโอดะโดยไม่ถอย ก่อนถูกสังหารในปี 1573 อายุ 25 ปี
เขาสูญเสียมิโนะซึ่งโดซังปู่ชิงมาด้วยไหวพริบและโยชิทัตสึบิดาปกป้องด้วยเลือด เพราะความประมาทในวัยหนุ่มและการบริหารที่ล้มเหลว แต่เมื่อร่อนเร่จนสุดทางกลับกลายเป็นนักรบผู้ไม่ยอมถอย บุกเข้าหาทัพศัตรูด้วยตนเอง วาระสุดท้ายอันองอาจนี้ชำระชื่อที่เคยถูกเรียกว่าเจ้าแคว้นโง่เขลา